Interview 2002

Interview met de meest verdienstelijke spelers van 2002

 

Dag beste tennisvrienden,

De meest verdienstelijke speler van 2002… roffel, roffel,… dat bleek niet één speler te zijn dit jaar!! Nee, niet één maar drie!! De keuze tussen de laatste drie genomineerden van 2002 was zo moeilijk dat de drie wijzen wijselijk besloten hebben om ze alle drie met de titel van meest verdienstelijke speler te belonen. En ik, als voorzitter van het jeugdbestuur, was apetrots dat het dit jaar weer jeugdspelers waren. Zal ik ze maar meteen aan jullie voorstellen? ( in het geval ze nog niet bekend zijn ) De winnaars zijn: Laura Schrijvers, Audrey Meier en Jannick Krutzen!!

We spraken af om onze babbel te houden op zaterdag 23 november ’02 om 12.00u in de cafetaria van de tennishal. Na iets te drinken besteld te hebben, gingen we in het midden van de cafetaria aan zo’n rond tafeltje zitten. Een beetje zenuwachtig begonnen we eraan:

Dropshot: Hoe zijn jullie begonnen met tennis?

Jannick: Door mama en papa. Zij spelen tennis en ze hebben ons hele gezin ingeschreven in de club.

Audrey: Mijn hele familie tennist en zo ben ik dan ook maar begonnen en daar heb ik nog geen spijt van gehad!!

Laura: Ik ben inderdaad ook begonnen door mijn ouders.

Dropshot: Hadden jullie door dat het over jullie ging tijdens de mysterieuze speech die de winnaars van de bekers aankondigde?

Jannick: Ik wist dat het over mij ging toen ze over de taarten begonnen.

Dropshot: Leg eens uit.

Jannick: We waren te weten gekomen dat Danny Caubergh graag taarten at. Ik had net gespeeld tegen Michaël Van Pol en ik had verloren. Danny beweerde dat ik toch van Michaël kon winnen. Toen Danny gelijk kreeg, en ik dus gewonnen had van Michaël in een andere wedstrijd, hebben we Danny op een taart getracteerd.

Laura: Ik kreeg ook een vermoeden dat het over mij ging toen ze het feit aanhaalden dat ik soms door mijn knieën ga. Maar ik was vrij zeker dat ik erbij hoorde toen ze vermelden dat de opa van de winnaar altijd meeging, want mijn opa gaat inderdaad altijd met me mee naar training of wedstrijd!!

Audrey: Ik had helemaal niets door!! En mama ook niet. We zouden eigenlijk graag de speech hebben, zodat we hem nog eens kunnen nalezen.

Dropshot: Ik zal zien wat ik voor je kan doen.

Dropshot: Hoe was jullie reactie na het bekendmaken dat jullie de beker gewonnen hadden? Waar dachten jullie aan?

Jannick: Ik schaamde me een beetje omdat ik naar voor moest. Ik vond ook dat Audrey en Laura de titel meer verdienden dan ik.

Dropshot: Waarom vond je dat?

Jannick: Ja, ik moest in de finales die ik gespeeld heb altijd tegen dezelfde spelen en dat werd wel saai op den duur. Maar ik was toch blij dat de drie wijzen vonden dat ik er wel bij hoorde en ik ben ook wel heel trots hoor.

Audrey: Ik vond het eigenlijk ook wel een beetje vervelend dat we naar voor moesten. Ik had namelijk net tegen Laura gespeeld en dus stond ik daar bezweet en in sportkledij om een beker in ontvangst te nemen!! Ik was trouwens heel zenuwachtig omdat het een totale verrassing was dat ik bij de winnaars hoorde. Achteraf ben ik ook wel trots natuurlijk!!

Laura: Ik was, net als Audrey, gepakt dat ik gewonnen had. En dan schuiven ze natuurlijk een microfoon onder je neus en wordt er toch een beetje verwacht dat je daar iets in zegt. Ik voelde me toen heel verlegen en durfde dus helemaal niets te zeggen.

Dropshot: Hoeveel uur per week trainen jullie en bij wie?

Laura: Ik heb 4u30 tennisles per week, meestal van Danny en soms ook van Alain. En ik doe 1u conditietraining in de week.

Jannick: Ik heb 5u tennisles per week, vooral van Danny en soms met Peter. Daarbuiten train ik nog 3u voor de voetbal en spelen we in het weekend een wedstrijd van een uur.

Audrey: Ik tennis 4u in de week met Peter en Danny en ik doe het uurtje conditietraining mee met Laura. Op zaterdagavond speel ik regelmatig tegen papa.

Laura: Ik heb vroeger volleybal gespeeld, maar toen had ik veel last van mijn arm. Opa vond het ook beter dat maar één sport zou beoefenen vermits ik volgend jaar naar het eerste middelbaar ga en nu speel ik alleen maar tennis.

Dropshot: Hebben jullie nog andere hobby’s?

Audrey: Ja, ik knutsel heel graag. Dan maak ik bv. bloemetjes van papier die we daarna op het graf van opa gaan zetten. Dit jaar heb ik met Allerheiligen en tennisracket van kastanjes geknutseld.

Jannick: Ik voetbal thuis graag buiten met vriendjes of met mijn broers. Binnen spelen we tafeltennis of biljart samen.

Laura: Buiten tennis heb ik niet echt nog een hobby, maar ik kaart wel veel met opa.

Dropshot: Wie is jullie idool en waarom?

Laura: Kim Clijsters. Ik vind haar heel sympathiek en ze verdient het dikwijls om haar matchen te winnen. Ze heeft niet zo een dikke nek als Henin.

Audrey: Kim Clijsters. Om dezelfde reden als Laura en omdat ze Belgisch en Limburgse is natuurlijk!! Ik heb zelfs drie posters van haar ophangen thuis.

Jannick: ( heel overtuigend!! ) Mijn idool is Sampras; omdat hij zo hevig is en altijd punt wil scoren aan het net.

Dropshot: En lijk je wat dat betreft op hem?

Jannick: Nee, ik speel zelf meer van achteraan het veld.

Dropshot: Moeilijke vraag. Hoe zie je je eigen toekomst? Wat wil je graag worden later?

Laura: Ik zou natuurlijk graag een tennisster willen worden. Ik wil proberen er mijn beroep van te maken, maar ik hoef niet op tv te komen. Dierenarts spreekt me ook wel aan omdat ik veel van dieren hou en ik heb ook al aan tolk gedacht. Papa kent namelijk veel talen en dat is gemakkelijk als je in een vreemd land bent.

Jannick: Ik wil tennisser worden, anders probeer ik van voetballen mijn beroep te maken, maar liever tennisser. Als je als tennisser een wedstrijd verliest, dan ben je daar helemaal alleen verantwoordelijk voor. Bij voetbal kan je goed aan het spelen zijn en als de rest een slechte dag heeft dan verlies je toch.

Audrey: Ik wil net als de rest ook graag tennisster worden en als dat niet lukt wil ik graag turnlerares worden. ( En daar ben ik als interviewer heel blij mee!! ) Ik sport nu eenmaal heel graag. De meeste meisjes bij mij in de klas sporten niet graag, maar ik wel en ik zou hun best willen motiveren om toch goed hun best te doen in die lessen.

 

Dropshot: Nog een moeilijke vraag: Wat zijn de verwachtingen, op tennisgebied, voor volgend jaar?

Laura: Ik verwacht dat ik dit jaar zal stijgen. Ik ben nu C15.2 en word waarschijnlijk B4.6. Volgend jaar moet ik bij meisjes 14 meespelen. Ik zal er zowel bij de dames als bij de jeugd het beste van maken.

Jannick: Ik ben nu C30.2 en hoop te stijgen tot C15.4. Jongens 12 is een moeilijke reeks. Daar spelen andere goede spelers van Lanaken als Alexander Kneepkens en Giel Hulselmans ook in mee. Ik ga proberen om volgend jaar mijn klassement te behouden, maar het zal moeilijk worden. In het tornooi van Lanaken zal ik ook in de herenreeks inschrijven en dubbel met papa, maar voor de rest ga ik vooral in de jeugdreeksen meespelen.

Audrey: Ik hoop van C30.2 te stijgen naar C15.4. Ik ga vooral in de jeugdreeks inschrijven en net als Jannick af en toe bij de dames. ( Allez, Jannick bij de heren hé). Het sterrencircuit zal moeilijk worden door spelers als Tatjana Jackers, die ook hier in de club speelt.

Dropshot: Je ziet, we hebben nòg goede jeugdspelers in TC Lanaken!!

Dropshot: Wie gaat er meestal mee naar trainingen en wedstrijden?

Laura: Mijn opa gaat altijd mee. Op zaterdag soms papa of mama, maar normaal gaat opa overal mee naartoe. Eigenlijk is mijn opa mijn idool!!!

Jannick: Bij mij gaan mama of papa mee. Soms moeten mijn broers en zus ook meekomen naar een wedstrijd, maar dat is dan meestal met tegenzin dat ze meegaan.

Audrey: Mama en/of papa gaat mee naar wedstrijd of training.

Dropshot: Wat gaat er door jullie hoofd als je een wedstrijd speelt met veel publiek?

Audrey: Dan verlies ik altijd! Behalve in Tennisdel in de wedstrijd tegen Kim Stuben. Toen was er veel volk komen kijken zoals bv. mijn oom en tante en papa en mama en oma en mijn zus en die wedstrijd heb ik in drie sets kunnen winnen. Ik ben heel zenuwachtig als er een groot publiek staat te kijken. Zeker als mijn tegenstander meer supporters heeft dan mij vind ik dat niet fijn!

Jannick: Ik heb liever dat er niemand komt kijken! Ik krijg medelijden met de tegenstander als ik meer supporters heb en dan begin ik slechter te spelen. Aan de andere kant, als de tegenstander meer supporters heeft, dan denk ik altijd dat ik ze wel zal laten zien wie de beste is.

Laura: Ik heb graag veel publiek. Ik ben toch bij alle matchen zenuwachtig, of daar nu veel volk staat of niet. Ik speel graag met veel supporters.

 

En ondertussen is al meer dan een uur verstreken!! Amai dat ging snel!! Nog een paar foto’s maken in de cafetaria en op de baan en dan moet iedereen dringend door naar de volgende activiteit. Laura zegt dat ze nog snel iets kwijt wil aan Dropshot.

Laura: Ik vind het super dat opa al zoveel jaren met mij mee komt, dank u opa!! En ik wil ook Danny Caubergh bedanken omdat hij heel veel plezier kan maken en ook serieus kan zijn en ik kan mij geen betere trainer bedenken!!

Dropshot: En ik wil Laura, Audrey en Jannick heel hartelijk bedanken voor het uurtje dat ze me van hun vrije tijd gegund hebben. En omdat ik nu toch bezig ben, wil ik tevens iedereen van het jeugdbestuur bedanken voor hun tomeloze inzet elk jaar en iedereen die zijn steentje bijdraagt aan het jeugdbeleid van onze club en alle ouders die hun kroost elke week trouw naar de lessen brengen en de trainers en….en…en…en………Interview