Jaarverslag 2002

Het is een traditie en tevens een wetmatigheid die statutair bepaald is dat op de jaarvergadering een overzicht wordt gegeven van alle clubactiviteiten, bestuursontwikkelingen en andere evoluties binnen onze vereniging uit het voorbije seizoen 2002.

Ik kan me voorstellen dat dit bij vele leden, en niet in het minst bij de harde kern, die zich ieder jaar de moeite getroost om deze vergadering bij te wonen, herinneringen oproept uit het verre en zeker het nabije verleden. Meteen wordt dan terecht de link gelegd naar de goede voornemens en de toekomstgerichte visie die door onze bestuursleden op de vorige jaarvergadering werden geproclameerd.

Achteromkijkend naar het voorbije seizoen 2002 menen we op de drempel van dit nieuwe seizoen te mogen stellen dat 2002 zonder enige twijfel als zeer geslaagd mag beschouwd worden.

Zonder in detail te willen vooruitlopen op de items die zo dadelijk de revue zullen passeren, kunnen we immers voor de vuist weg enkele blikvangers opsommen die met gouden letters zullen vermeld worden in de geschiedenis van TCL.

Zo mogen we apetrots zijn op onze vernieuwde accomodaties die terecht tot de mooiste in tennisland mogen gerekend worden. Het ledenrecord sneuvelde eens te meer en zowel de individuele sportieve prestaties als de resultaten in interclubverband waren ongeëvenaard, wat dan weer zijn invloed had op de klassementen, vooral bij de jeugd. Nooit stonden onze vooral jeugdige spelers en speelsters zo hoog gerangschikt.

De uitbating van ons clubhuis kwam voor het vierde opeenvolgende jaar in nieuwe, maar zeer bekwame handen terecht. De transparantie naar onze leden was, mede door de uitbouw van onze web-side, nooit zo groot. En zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan…

"Zal dit verslag weer niet lijden aan een te hoog LSP-gehalte (zoals vorig jaar eens werd geopperd )?", zullen sommigen zich al stilzwijgend afvragen. Durft uw verslaggever de realiteit onder ogen zien die ons leert dat ook 2002 niet zonder kommer of kwel passeerde ? Zal hij in alle objectiviteit de kleine en grote onvolkomendheden bij sommige organisaties, de bestuurlijke dwalingen en de foutieve inschatting van sommige problemen ook vermelden, of beperkt hij zich tot een breed uitgesponnen goed-nieuws-show ? Is er een visie op het clubgebeuren en waaruit bestaat die dan concreet ?

Dit zijn niet eens overdreven kritische bedenkingen, want de eerlijkheid gebied ons toe te geven dat de steeds strengere eisen die door leden, ouders, bond, overheid en wetgever, kortom door de maatschappij gesteld worden aan een vereniging op vlak van organisatie, structuur, veiligheid, hygiëne en comfort, inderdaad ook bij ons hun tol beginnen te eisen.

De explosieve groei van onze vereniging die we, laat ons eerlijk zijn, grotendeels te danken hebben aan de gigantische successen van onze Belgische tennissers, kan in ons eigen nadeel spelen als ze niet geschraagd wordt met een evenredige extra dosis bestuurlijke inzet, het nodige organisatorische vernuft, een gezonde en realistische visie op het clubgebeuren en vooral de onbaatzuchtige medewerking van vele vrijwilligers.

Kan TCL deze moeilijke opgave aan, kunnen we deze zware uitdaging nog onder controle houden, stellen we wel de juiste prioriteiten en kunnen we met de moeilijke economische vooruitzichten in het achterhoofd overdreven euforisch denken verbannen en toch een realistische termijnvisie opstellen ?

Deze overwegingen mogen we gerust maken als seffens de verschillende items worden uitgesponnen, als de sportieve en andere commissies hun eigen evaluatie maken en hun toekomstplanning voorleggen, als de balansen worden voorgesteld en een budget ter goedkeuring wordt voorgelegd.

Niemand ontsnapt immers aan de economische wetmatigheid dat na een hoogconjunctuur onvermijdelijk een mindere periode volgt. Daaraan hoeft niemand schuld te treffen, wel is het de taak van een goed functionerend bestuur om daarop voorbereid te zijn. Zonder in doemdenken te vervallen maar rekening houdend met de hedendaagse realiteit toch de juiste prioriteiten stellen en na enkele hectische jaren al het goede dat opgebouwd werd trachten te bestendigen en vast te leggen in een welomschreven termijnvisie, lijkt ons daarom een haalbare en gezonde optie naar de toekomst.

Verwacht dus geen jaarverslag met een droge opsomming van de diverse activiteiten uit 2002. Waar de context dat toeliet heb ik getracht om de feiten te plaatsen binnen de visie die we als club nastreven, hier en daar aangevuld met een persoonlijke indruk die het verslag soms misschien een ietwat subjectief karakter geeft maar zeker een tendens weergeeft die leeft binnen de groep van beleidsverantwoordelijken.

Of dit altijd gelukt is laat ik over aan jullie objectieve beoordeling.

Hoog tijd om terug in de realiteit van vandaag te stappen en de diverse items in willekeurige volgorde aan te snijden.

Het ledenbestand.

Zoals lichtelijk voorspeld werd, profiteerde TCL als één der grootste Vlaamse clubs mee van de gigantische wolk waarop de tennissport in België momenteel drijft. Ons ledenaantal steeg in 2002 tot 744-bij de VTV aangesloten- leden. Voeg daarbij nog enkele tientallen TCL-leden die bij de VTV onder een andere club ingeschreven staan en de kaap van de 800 is niet meer veraf.

Anders dan de VTV, die deze cijfers aangrijpt om aan een vorm van zelfbevrediging te doen en de pluimen voor deze populariteit maar al te graag op haar eigen hoed ziet pronken, willen wij deze opvallende groei relativeren en in haar juiste context plaatsen.

Iedereen weet dat de internationale successen, mede door de enorme mediatisering, op korte termijn veel te weeg brachten. Wij zien het echter eerder als een uitdaging om van deze hoogconjunctuur, die vooral haar weerslag heeft op de jeugd, gebruik te maken om een grote groep jongeren voor langere tijd te binden aan de club. Wij beseffen dat nu de tijd rijp is om de sociale rol die we als vereniging dienen te vervullen en waarvoor we trouwens gesteund worden door de overheid, waar te maken en uit te bouwen. De interesse en de middelen zijn er, hoe we ermee omgaan zal bepalend zijn voor de toekomst. Niet op de eerste plaats zoveel mogelijk vedetten kweken of onze misschien wel lichtelijk verwende jeugd luchtkastelen voorspiegelen, maar jongeren bijkomende kansen geven en motiveren om hun vrije tijd zinvol te besteden, moet daarbij onze hoofdbekommernis en voornaamste motivatie blijven. Niet ons wentelen in zelfgenoegzaamheid of meedoen aan een misplaatste vedettencultus, maar bijkomende initiatieven ontwikkelen om jongeren in deze moeilijke economische tijden een zinvolle ontspanning te geven, is de plicht van ieder die verantwoordelijkheid wil dragen in de begeleiding van jongeren en begaan is om hun toekomst. Het is met het oog op deze onzekere toekomst dat het een opdracht is voor alle verantwoordelijken om de jongeren te beschermen tegen zichzelf en de snelle (hopelijk niet te zeer negatieve) ontwikkelingen binnen onze samenleving en topprioriteit te geven aan het creëren van een omgeving waarin iedere jongere met of zonder tennistalent zich kan uitleven. Er is niks verkeerd mee als deze inspanningen daarenboven leiden tot goede resultaten en stijgende klassementen, integendeel, maar dit mag geen doel op zich zijn en het mag ons zeker niet afleiden van onze prioritaire opdracht.

Terug naar de cijfers. Uit statistische gegevens blijkt dat onze banen het grote ledenaantal best nog aankunnen.Het is zelfs zo dat we ons op sommige zonnige zomerdagen en avonden wel eens afvragen waar onze 800 leden, waaronder zovele jongeren, in godsnaam uithangen. Enkel in de maanden april en mei met een hoog interclubgehalte en tijdens de tornooiweken kan er zich een probleem stellen en is reserveren een zaak van snel wezen. Maar voor de rest van het seizoen krijgt iedereen ruimschoots de kans om zijn favoriete sport te beoefenen, tenminste als iedereen zich aan de regels houdt, de afspraken gerespecteerd worden en er gelet wordt op een goede spreiding van extra activiteiten. Om zwartspelen, dubbele reserveringen en andere ongeoorloofde praktijken tegen te gaan, belooft het bestuur een meer doorgedreven controle te organiseren en dan zal een ledenstop, waar her en der naar geïnsinueerd werd, op zijn minst voorbarig blijken. Maar we houden natuurlijk deze evolutie van nabij in de gaten.

Tot slot enkele statistische cijfers om een en ander te verduidelijken : over het hele seizoen genomen bleken de banen van 17h30 tot 23h00 gemiddeld 43 % van de tijd vrij te liggen en bleven ze over de hele dag genomen gemiddeld zelfs 50 % onbespeeld. Ook bleken de banen op weekdagen enkel tussen 19h30 en 21h00 op een maximale bezetting te kunnen rekenen. Tijdens het weekend was er enkel tot 12h00 een goede opkomst en daalde de bezettingsgraad in de namiddag tot onder de 40%.

Dit is maar een greep uit de toch wel erg confronterende cijfergegevens die tijdens het seizoen opgetekend werden en aantonen dat het probleem van de baanbezetting zeer relatief is en op zijn minst overroepen mag genoemd worden.

De interclub 2002

Interclubverantwoordelijke Peter kon terugblikken op een erg succesvol interclubseizoen. Zoals u kon lezen in diverse Drop-shot-verslagen of op de web-side bleken zowel sommige senioren- als verschillende jeugdploegen in 2002 bijzonder goed bij slag.

Voor het vierde jaar op rij werden er TCL- jeugdploegen afgevaardigd naar het kampioenschap van Limburg. Drie van deze jeugdploegen wisten door te stoten naar de finales te Lommel. Onze meisjes 10 afdeling 3 en meisjes 14 afdeling 2 waren finalist en onze meisjesploeg 14 afdeling 3 werd zelfs Limburgs kampioen om daarna te sneuvelen in de halve finales van het VTV-kampioenschap.

Een bijzondere proficiat aan Audrey en Sederique, aan Laura en Tatjana, en aan Alyssa en Karen.

Bij de seniores beperken we ons in dit overzicht tot die ene echte onvervalste uitschieter. Want voor het eerst in de geschiedenis van TCL slaagde een bovendien erg jonge damesploeg erin om zowel de Limburgse als de Belgische titel dames 4 te behalen. Een primeur voor TCL en beslist een prestatie om U tegen te zeggen. Zondermeer een reden om Laura Schrijvers, Karen Vrancken, Lien Beckers, Celine Cops en Carima Blocker een oververdiende en eervolle vermelding te geven in dit jaaroverzicht. Hun prestatie zal met gouden letters worden bijgeschreven in de analen van tennisclub Lanaken.

Peter meldt nog dat de goede resultaten tijdens het afgelopen jaar, meer dan de voorgaande jaren, gepaard gingen met een flinke dosis interclubstress. Onze ploegen streden werkelijk op het scherp van de snee en bestreden elkaar meedogenloos maar binnen de grenzen van de fair-play. Deze spanning en competitiestress drukt Peter erg culinair uit als het peper en zout van een ontmoeting. De emoties laaiden soms hoog op en ook traantjes van geluk of kortstondig verdriet hoorden daar soms bij.

Kortom, het was een heerlijk gekruid interclubjaar waar we nog lang van zullen nagenieten en met weemoed en trots op kunnen terugblikken.

Tot slot van dit succesverhaal en om het plaatje helemaal compleet te maken vermelden we als kers op de taart dat Yannick Krutzen het Limburgs criterium jongens 10 heeft gewonnen, dat Karen Niesten hetzelfde deed bij de dames en dat Audrey Meier de hoofdvogel afschoot door het nationaal criterium bij de meisjes 10 te winnen.

De klassementen.

Goede interclubresultaten en een gedreven, talentrijke jeugd, dat leidt gegarandeerd tot flink wat klassementswijzigingen. De sprongen vooruit, vooral van de jeugdspelers, waren bijna niet te tellen.

We beperken ons daarom in dit verslag tot de meest tot de verbeelding sprekende stijgers.

Traditionele lijstaanvoerder bij de heren Danny Caubergh wordt dit jaar aan de top bijgebeend door het jonge opkomende talent Ruben Bemelmans die 1 klassement steeg tot B-15. We zijn er trouwens van overtuigd dat Danny het graag ziet gebeuren.

Alain Wauters handhaafde zich als B-4/6 en Kristof Bullen hees zich, door 3 klassementen te stijgen, op gelijke hoogte van Peter Caubergh met een B-2/6 klassement tot gevolg.

Jongeren Roy Milius en Didier Kraft vervoegden Jan Harings als B 2/6.

De uitschieter bij de heren kwam echter van Roger Bozon die in één klap zo maar eventjes 5 klassementen steeg tot C15.

Leading Lady bij de dames blijft Stefanie Croimans die 1 klassement steeg tot B-15/1, op de voet gevolgd door Anke Kaes (B-15), Eurlings Severine, die twee klassementensteeg tot B-4/6 en Magdelijns Fabienne die maar liefst 4 klassementen steeg, ook tot B-4/6. Ook Maurissen Joke verbeterde haar ranking met 3 niveau’s tot B0. Joungster Laura Schrijvers en Wendy Vanstapel klommen 3 niveau’s tot B 2/6, maar ook Inge Boosten en Hanne Harings (+ 1 ) haalden deze ranking.

Nog verschillende jonge TCL-meisjes stegen 2 of 3 klassementen en staan te trappelen voor een B-klassement.

Grootste stijger bij de dames was Carima Blokker die C 15/2 werd en samen met de reeds vernoemde Magdelijns Fabienne in één klap 4 klassementen steeg.

Het damestennis zit ook bij TCL overduidelijk in de lift.

Het criterimtornooi.

Het tornooi werd dit jaar aangepakt door onze P.R.-commissie in een poging het op te waarderen op commercieel en sportief vlak. Spelers uit heel Limburg werden aangeschreven en persoonlijk gecontacteerd. Er werden affiches verspreid en er werd extra-reclame gemaakt.

Toch bleek bij de uiteindelijke evaluatie dat het aantal inschrijvingen ook dit jaar niet in verhouding stond met de geleverde inspanningen.

Er namen 425 spelers deel aan ons tornooi, verdeeld over 28 reeksen. Dit is weliswaar een lichte stijging t.o.v. vorig jaar maar een overrompeling zoals men dat in sommige naburige clubs meemaakte, kon het bezwaarlijk genoemd worden.

15 reeksen werden gewonnen door TCL-leden en in 12 reeksen was een eigen lid ook finalist.

202 Deelnemers waren TCL-leden, de overige 223 spelers kwamen uit 30 verschillende clubs.

Maurice moest 54 uren beroep doen op een binnenbaan wat gezien de voorspellingen een meevaller mocht genoemd worden.

Noemenswaardige problemen deden zich niet voor behalve dan dat van verschillende personen geen inschrijvingsformulier toekwam terwijl ze bij hoog en bij laag beweerden er één verstuurd te hebben. Waarschijnlijk een foutje bij de postbedeling dat vanaf dit seizoen tot het verleden zou moeten behoren aangezien er nu ook zal kunnen ingeschreven worden voor tornooien via de VTV-webside.

Vooruitkijkend naar het tornooi 2003 kunnen we u alvast melden dat het tornooi dit jaar 2 weken is opgeschoven en zal starten midden juli, op 14 juli om precies te zijn. Met deze maatregel hopen we de zware concurrentie van enkele naburige tornooien te ontlopen en kunnen we hopelijk een nieuwe, positieve impuls geven aan ons tornooi, waar het gezien haar mooie ligging en perfecte organisatie recht op heeft.

Voor het eerst had er binnen ons tornooi ook een tornooi plaats voor rolstoeltennissers. Dit geslaagde initiatief mocht rekenen op deelnemers uit het hele land en zal dit jaar voortgezet en nog uitgebreid worden.

TCL werd door alle enthousiaste anders-valide deelnemers en begeleiders geloofd als één der best toegankelijke en best uitgeruste clubs van het land voor rolstoeltennissers. Men zegge het voort !

Het is dus blijkbaar toch niet waar dat het gras elders altijd een beetje groener is dan thuis.

Het clubkampioenschap

Het clubkampioenschap werd georganiseerd van 07 september tot en met 22 september, en zelfs het weer speelde dit jaar het spelletje mee, behalve dan op de finaledag die geteisterd werd door herhaaldelijke plensbuien. Even werd zelfs overwogen om de finaledag met een week uit te stellen maar omdat alles rond de slotviering van het seizoen reeds was geregeld, werd wijselijk besloten het officiële gedeelte toch te laten doorgaan en de resterende finales later in de week af te werken.

Organisator Alain prees zich gelukkig dat hij, ondanks de moeilijke privé-situatie waarin hij zich op dat moment bevond, geen problemen kende omdat hij alleen maar met tolerante, flexibele en goed-meewerkende deelnemers te maken kreeg. Hij dankt alle leden voor het begrip en wij danken Alain natuurlijk voor zijn doorzetting en clubliefde, ook in moeilijke omstandigheden.

Alain stelde met genoegen vast dat de reorganisatie van het clubkampioenschap voor de jeugd een positief gevolg kreeg. Het aantal inschrijvingen was nog niet overweldigend te noemen, maar met 52 deelnemers was er toch een belangrijke progressie te merken.

Globaal gezien was het clubkampioenschap wat betreft inschrijvingen een voltreffer zonder voorgaande. Er schreven 197 leden in om zich al tennissend, maar ook daarna aan de toog, te meten met een clubgenoot. Dit is een ongeëvenaard clubrecord want de vorige deelnemerspiek werd genoteerd voor het clubkampioenschap van 1993 met 170 inschrijvingen.

Ook viel het op dat er steeds meer leden deelnemen maar dat ze gemiddeld in minder reeksen inschrijven. Toch noteerden we met 211 inschrijvingen ook op dit vlak een positieve tendens t.o.v. vorig seizoen. Al deze vaststellingen zorgden er wel voor dat, ondanks een record aantal deelnemers, de planning voor de organisator er een stuk makkelijker op werd, maar dat was Alain van harte gegund.

De Jeugd.

Nieuwbakken voorzitster Marijke maakt in haar jaarverslag 2002 van de jeugdactiviteiten een evaluatie van zomaar eventjes 19 verschillende items. Een overzicht.

Op bestuurlijk vlak nam Wendy Vanstapel na een vrij kort verblijf afscheid van de jeugdcommissie. Ze werd echter meer dan waardig afgelost door Daniëlle Custers, die het jeugdbestuur kwam versterken.

Het seizoen wordt traditioneel ingelopen met de conditietrainingen. Een twaalftal jongeren werkten 12 zaterdagen van 10u tot 11u15 aan hun fysieke conditie. Dat er dit een 8-tal minder waren dan het jaar daarvoor had als oorzaak dat enkele sessies samenvielen met de training in de hal.

Nieuw was ook dat elk lesnemend lid regelmatig geëvalueerd wordt op technisch, tactisch, mentaal en conditioneel vlak d.m.v. een spelersfiche die regelmatig bijgehouden wordt door de trainers. Het doel hiervan is vanzelfsprekend dat de individuele vorderingen beter kunnen opgevolgd worden om zo ten gepaste tijde een beter gefundeerd oordeel te kunnen vellen over de prestaties van de spelers en speelsters.

Het mini-tornooi, bedoeld voor eigen mini-spelers, ging door op zondag 24 februari en mocht rekenen op 35 jonge deelnemers.

Dan komen we aan zondag 3 maart, pizza- en pasta- time !

Wat betreft het aantal verkochte maaltijden werd het een grandioos succes, maar jammer van die 55 niet terug ingeleverde kaarten. De locatie "De Helle" bleek zeer geschikt voor het organiseren van een eetdag..

Op 18 maart had een info-vergadering plaats waarop 23 ouders van jeugdspelers uitleg kregen over de TCL-jeugdwerking. Er werden door de aanwezige ouders, overwegend nieuwe gezichten, zeer gerichte vragen gesteld en nuttige suggesties naar voor gebracht.

Het mini-miditornooi op zondag 30 maart mocht rekenen op een 28-tal deelnemers en de wervingsweek begin april, georganiseerd i.s.m. de gemeentelijke sportdienst leverde 3 nieuwe leden op.

De geplande ontmoeting met Munster werd niets te vroeg nl. 1 dag op voorhand, geannuleerd door Munster. Maar geen nood, getennisd werd er toch en wel in een ontmoeting met en tegen Eisden.

De Paasstage van 8 tot en met 12 april kende een bijzonder vlot verloop en werd om organisatorische redenen afgewerkt in twee groepen.

De zomerlessen die startten op 13 april kenden een overdonderend succes met maar liefst 240 inschrijvingen, waaronder 20 volwassenen.

Het woensdagnamiddagtennis dat opende op 1 mei, kreeg 40 deelnemers te verwerken tussen 5 en 8 jaar oud. Om dit in goede banen te leiden werd beroep gedaan op 5 extra-begeleiders.

Het jeugd-ontmoet-jeugd evenement ging door op 22 juni en tot ieders tevredenheid werd er door 40 jeugdige deelnemers beurtelings mini- en maxitennis bedreven tussen 10 en 14 uur.

Op het open tornooi schreven een 30-tal eigen jeugdspelers in maar de geplande grabbelton is niet doorgegaan.

De tenniskampen werden gespreid over 3 weken. Het maxi-tennis mocht rekenen op 53 deelnemers maar het mini-tennis had te kampen met het probleem dat sommige kandidaten tenslotte niet kwamen opdagen en bijgevolg niet betaald hadden. Dit gegeven dwingt ons ertoe hieruit de nodige lessen te trekken door de deelnemers te verplichten dit jaar reeds bij de inschrijving te betalen.

De volhouders werden op de laatste dag van het kamp beloond met een ijsje en een spaghetti.

Het ontbijttennis op 26 augustus kende met 30 deelnemers een matige opkomst. De reden bleek achteraf de laattijdige bekendmaking te zijn.

Over het clubkampioenschap voor de jeugd hebben we het al gehad in dit overzicht. Misschien nog dit om volledig te zijn : er werd gespeeld op woensdagnamiddag en zaterdag, er werd voor het eerst op tijd gespeeld, elke deelnemer ontving een medaille en de finalisten een beker. Het aantal deelnemers steeg spectaculair maar het had bloed, zweet en tranen gekost.

De winterlessen startten op zaterdag 28 september. Met een maximum van 200 inschrijvingen moesten we een 20-tal kandidaturen weigeren, jammer maar helaas. Een mogelijkheid op het inschrijvingsformulier om in te schrijven voor de conditietraining leverde voor dit jaar 22 nieuwe inschrijvingen voor de conditietraining op.

De verrassingsdag op 30 november in de vorm van een Sinterklaasfeest tenslotte leverde 95 inschrijvingen op en was een geslaagde, gezellige en zeer gevarieerde afsluiter van een bijzonder tennisjaar voor de TCL-jeugd.

Transfers.

Net als vorig seizoen kenden we rond Nieuwjaar een vrij drukke transferbedrijvigheid.

Opvallend daarbij waren een 6-tal overgangen naar Limburg-Maas, maar in totaal houden de uitgaande en inkomende transfers elkaar ongeveer in evenwicht.

Voor het eerst mochten we een inkomende transfer begroeten uit de franstalige liga.

Alle nieuwkomers willen we alvast van harte welkom heten !

Het recreatietennis.

Voorzitter Joris looft in zijn overzicht traditiegetrouw, maar daarom niet minder gemeend, alle leden van de recreatiecommissie voor hun tomeloze inzet het hele seizoen door.

Hij houdt eraan om tevens alle trouwe deelnemers aan de activiteiten te danken voor hun volgehouden enthousiasme, dat er mede toe bijdraagt dat het nog steeds een gezellige boel blijft, en daar gaat het tenslotte allemaal om in het recreatieve gebeuren.

De traditionele opener die het hespentornooi altijd geweest is, kende als vanouds weer een weergaloos succes en Colette en Martine zorgden samen met de commissieleden voor de rest.

De vrijdagavonden bleven ook in 2002 zeer populair en zullen op algemene aanvraag in 2003 nog uitgebreid worden.

Bij de jaarlijkse ontmoeting met Smeermaas werd het competitieve element naar de achtergrond geschoven en werd na grondig overleg aan een vorm van partnerruil gedaan.

Het resultaat van deze vernieuwde formule laat zich raden. De gezelligheid ging er, hoe kan het anders, met een ruk op vooruit en de vriendschapsbanden werden, waar dat nog nodig mocht blijken, versterkt. Ook de kantineuitbaters hoorden we zeker niet klagen over dit weerom geslaagd initiatief.

De fietstocht met een record aantal deelnemers (85) mocht dit jaar voor het eerst rekenen op een drietal gemotoriseerde begeleiders. De helse tocht werd afgesloten met het aanvullen van de verloren caloriën tijdens een gezellig etentje in onze eigen kantine.

De karaoke-avond tijdens het open tornooi kende jammergenoeg slechts een matig succes.

De ontmoeting met Sappi te Maastricht daarentegen bleek dan wel weer een voltreffer. Jammergenoeg had ook deze medaille een keerzijde en wel voor onze recreatievoorzitter Joris die de hele dag schitterde door zijn afwezigheid. Hij had de hele middag nagelbijtend zitten wachten op zijn companen…bij de verkeerde tennisclub. Toen hij eindelijk zijn spijtige vergissing door had, keerde hij ten einde raad ontgoocheld en ontmoedigd maar veel te vroeg huiswaarts, waar hij het ook nog eens mocht gaan uitleggen tegen zijn echtgenote. Ge zoudt voor minder met pensioen gaan…

De nacht der dubbels mocht met 37 deelnemers niet op die belangstelling rekenen waarop de organistoren stiekem gehoopt hadden maar de mosselavond sloeg met 134 smullers dan weer alle records. Een speciale vermelding heeft uw verslaggever over voor kok Jan en hulpkok Paulette, maar ook voor alle commissieleden die hun inspanningen eens te meer beloond zagen.

De recreatiecommissie belooft weer een spetterend seizoen 2003 en hoopt u nog talrijker dan in verleden te mogen begroeten op één van de vele geplande recreatieve hoogtepunten.

De cafetaria en het clubhuis.

Dit belangrijke item mag zeker niet ontbreken in een jaaroverzicht, enerzijds omdat de kantine veruit onze belangrijkste sponsor is en levensnoodzakelijk om onze club financieel gezond te houden, anderzijds omdat de cafetaria het kloppend hart van de club is en de barometer waarop je de sfeer binnen een club kan aflezen.

We hadden wat dit betreft met onze nieuwe uitbaters voor het vierde opeenvolgende jaar een onbekende factor in huis gehaald.

Gelukkig mogen we op de drempel van het nieuwe seizoen volmondig stellen dat het goed was. Het beste bewijs daarvoor is dat zowel uitbaters als clubbestuur na een grondige evaluatie beslisten om de samenwerking ook in het nieuwe seizoen 2003 verder te zetten.

Wie dit als vanzelfsprekend aanneemt, vergeet al te gemakkelijk in welke moeilijke omstandigheden Agnes en Omer aan hun opdracht zijn begonnen. De sporen van de verbouwing waren bijlange nog niet uitgewist, er heersten hectische toestanden in het clubhuis om alles voor 1 april "bedrijfsklaar" te maken. Kortom de erfenis die ze toegeschoven kregen was loodzwaar en de heersende chaos kon maar op één manier opgelost worden: door keihard te werken. En dat hebben ze gedaan. Iedereen was vol lof over de tomeloze inzet en werkkracht die onze nieuwe uitbaters ten toon spreidden om hun klanten vanaf de eerste dag in de beste omstandigheden te ontvangen.

Dat deze werkzaamheden en de finale afwerking van het clubhuis tot op de dag van vandaag nog niet voltooid zijn, mag een indicatie zijn voor de moeilijke omstandigheden waarin ze hun eerste jaar in dienst van TCL moesten afwerken.

Dat desondanks de omzet hier zeker niet onder geleden heeft, dat we vele positieve reacties kregen van onze leden over de uitbating en dat de samenwerking met de verantwoordelijken van het bestuur steeds in de beste verstandhouding kon plaatsvinden, wijst erop dat we eindelijk de juiste man en vrouw op de juiste plaats hebben gevonden.

Agnes kende ook moeilijke momenten, problemen komen in de beste huishoudens voor en perfectie is niet van deze wereld. Maar steeds werd overleg gepleegd en bijgestuurd waar dat nodig bleek en als dat niet voldoende was, dan was daar altijd Omer nog die met zijn aangeboren relativeringsvermogen ieder obstakel met een glimlach wist te omzeilen. Globaal mogen we stellen dat TCL fier mag zijn op haar uitbaters en dat we samen zeer tevreden mogen zijn dat onze samenwerking in 2003 kan voortgezet worden. Bedankt Agnes en Omer en veel succes in het nieuwe seizoen !

Wat betreft de afwerking van het clubhuis zult u bij een eerste bezoek merken dat de vloer van kantine, keuken en bureel helemaal vernieuwd werd. Als we nu ook nog enkele details verder kunnen afwerken zitten de verbouwingswerken, samen met de vernieuwing van het meubilair, er grotendeels op.

U zult samen met ons kunnen vaststellen dat het goed is.

Ook de problemen met het dak, dat na de verbouwing op verschillende plaatsen lekte, wordt opgelost.

Met de vorige dakwerker werd in onderling overleg een aanvaardbare oplossing uitgewerkt en de definitieve herstelling zal voor aanvang van het nieuwe seizoen uitgevoerd worden.

We kunnen dan na ruim anderhalf jaar noeste arbeid aan een niet te onderschatten bouwproject de balans opmaken. Die maakt ons één zaak duidelijk nl. dat je sterk staat als je de krachten kunt bundelen, maar ook dat je ketting niet sterker is dan haar zwakste schakel. Met deze realiteit kunnen omgaan ligt niet altijd voor de hand maar maakt je als bestuur bewust van je kwetsbaarheid en vooral van de echte waarden binnen een vereniging.

Nog eens het wierookvat bovenhalen om iedereen te bedanken voor de onbaatzuchtige hulp, lijkt me in dit overzicht overbodig. Maar reacties van leden worden nog steeds in dank aanvaard en doorgespeeld naar de verantwoordelijken.

Hierbij wordt het bouwhoofdstuk definitief afgesloten en kijken we vooruit naar een nieuwe uitdaging.

Het dagelijks bestuur.

Op bestuurlijk vlak noteerden we dat er in 2002 15 keren vergaderd werd door het hoofdbestuur. Als je weet dat alle bestuursleden binnen hun verantwoordelijkheid ook nog diverse malen overleg plegen met hun respectievelijke commissies, mag je wel stellen dat ook een TCL-bestuurslid niet immuun is tegen één der voornaamste kwalen van onze overgeorganiseerde maatschappij: de vergaderziekte.

Wanneer ik deze enkele honderden uren vergaderen wil samenvatten in dit overzicht valt het op dat steeds dezelfde thema’s bij herhaling de revue passeren. De bouwperikelen, de evaluatie van en participatie aan de jeugdwerking, de uitbating van de kantine en de verslagen van de commissieverantwoordelijken zijn zowat de meest voorkomende items.

Na de herstructurering die vorig jaar werd ingezet en het afhaken van Alain als jeugdvoorzitter, leek het ons aangewezen om zijn kersverse opvolgster te vragen om als jeugdverantwoordelijke zitting te hebben in het hoofdbestuur van TCL. We zijn dan ook bijzonder blij dat Marijke ondanks haar prille moederschap, toch bereid werd gevonden om op dit verzoek in te gaan. Jammergenoeg heeft Marijke haar beslissing ondertussen om privé-redenen moeten herzien en besliste ze om althans voorlopig afstand te doen van haar functie als jeugdverantwoordelijke en zich terug te trekken uit het hoofdbestuur van TCL. De leemte die ze achterlaat zal intern moeten worden aangevuld, wat gezien haar bijzondere verdienste voor de TCL-jeugd beslist geen sinecure zal zijn.

Omdat het voor de gezonde werking van een grote club als de onze aangewezen is, maar ook omdat het statutair bepaald is, besliste het bestuur om Eric Eurlings officieel aan te stellen tot ondervoorzitter van TCL. Hij zal in deze functie o.a. bij afwezigheid van de voorzitter de vergaderingen leiden.

Intern hebben Adele en Eric, respectievelijk verantwoordelijk voor de technische en de recreatiecommissie binnen het hoofdbestuur, in overleg beslist om van taak te verwisselen. Adele zal in de toekomst dus zetelen als verantwoordelijke voor de recreatie, Eric voor de technische zaken.

Zoals reeds aangegeven werd op de vorige jaarvergadering en in de inleiding, evolueert het besturen van een grote VZW als de onze meer en meer naar het heheren van een KMO en wordt het delegeren van het takenpakket naar subcommissies en de samenwerking met deze commissies steeds belangrijker. Dat het beheersen van het kostenplaatje daarbij een topprioriteit is, hoeft hierbij geen betoog. Toch kan het niet dat deze vele uren vrijblijvende inzet ten dienste van de vereniging bij sommige bestuursleden een financiële kater achterlaat. Daarom zijn duidelijke eenvormige afspraken op deze en andere vlakken meer dan noodzakelijk om een gezonde clubwerking te kunnen blijven verzekeren.

Het uitwerken en concretiseren van een degelijke visie op sportief, maar ook op organisatorisch, financieel en sociaal gebied is een andere uitdaging die het door het bestuur zeer ter harte wordt genomen. Wie beweert dat er bij TCL geen visie is vergeet dat er binnen onze club altijd gekozen werd voor het uitbouwen van een vereniging waar iedereen, zowel de competitiegerichte speler als de recreant, aan zijn trekken komt. Dit neemt niet weg dat door de explosieve groei van onze jeugd op kwantitatief maar ook op kwalitatief gebied, belangrijke extra ondersteunende initiatieven, o.a. op financieel en structureel vlak, werden genomen. Deze kaderen perfect in onze visie als ze regelmatig bijgestuurd worden en aangepast aan het snel evoluerende tennislandschap maar mogen daarbij geen hypotheek leggen op ons clubgebeuren in haar totaliteit. De discussie rond het invullen van deze korte-termijn visie om het te laten kaderen in het hele clubgebeuren, is niet evident en zorgt regelmatig voor meningsverschillen en verhitte debatten. Voor de toekomst van onze club is het echter essentieel dat hierop op korte termijn een gefundeerd antwoord wordt gegeven.

De transparantie van het beleid naar haar leden is een ander heikel punt met vele voor- maar ook nadelen. De invoering van de web-side, die regelmatig aangepast wordt, geeft in dit opzicht beslist een meerwaarde, maar wanneer passages uit artikels met bestuursinfo uit hun context gelicht worden, kunnen ze ook schade berokkenen aan individuen en de clubbelangen ondermijnen. Dit kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van een doorzichtig beleid, maar het bewijst wel voor wie daaraan zou twijfelen, dat D.S. nog altijd goed gelezen wordt. En wat de web-side betreft, iedereen kan er terecht voor alle mogelijke info betreffende de club en daar wordt gretig van gebruik gemaakt door de leden, afgaande op het aantal bezoekers.

Maar van de mogelijkheid om via één van onze e-mail adressen te mailen met één van onze bestuurorganen, of je in te schrijven bij aanvang van het seizoen, of (en dat is nieuw) je in te schrijven voor één of ander tornooi, wordt voorlopig slechts sporadisch gebruik gemaakt.

Trouwens, onze web-side mag er zijn en wordt zeer regelmatig aangepast door onze webmaster Jean ( waarvoor van harte proficiat !). Het zal op termijn ongetwijfeld uitgroeien tot het voornaamste communicatie- en infokanaal binnen de club.

Voor de rest is de bestuurinfo onder te brengen bij één van de voorgaande items en kunnen we enkel hopen dat de vele inspanningen die door alle werkende leden geleverd worden, door de leden naar waarde worden geschat en geapprecieerd. En als dat zo is: ook deze en andere positieve bedenkingen, ideeën of klachten, u mag ze ons altijd laten weten. We aanvaarden ze in al onze bescheidenheid met een dankbare glimlach.

Afsluiter.

Zo, dat was in een notedop het voornaamste dat 2002 voor TCL te bieden had.

Het was beslist niet mijn ambitie om hierbij volledig te zijn en de moraliserende ondertoon bij sommige aandachtspunten moet u me maar vergeven of zelf naar waarde schatten.

Hopelijk geeft het geheel aanleiding tot enig denkwerk en zet het menige creatieve geest aan om ook eens naar de pen te grijpen. Persoonlijk maar ook als bestuur zouden we zeer vereerd zijn met uw reacties, uw voorstellen en suggesties, uw kritiek of uw goedkeuring.

Nog vele items vonden geen plaats onder één der behandelde thema’s maar zijn toch beslist het vermelden waard. Daarbij denk ik in de eerste plaats aan de vele anecdotes die het leven op TCL aangenaam maakten of de pijnlijke momenten die ons met één klap terugbrachten in de harde realiteit. Het zijn die momenten die we ons blijvend herinneren en zorgden voor een lach of een traan.

Zo werden we enerzijds in 2002 pijnlijk getroffen door het spijtige verlies van een dierbaar clublid of een aanverwante. Maar anderzijds waren er ook de tedere momenten toen we mochten delen in de vreugde van Peter en Linda, en Johan en Marijke die hun jonge leven zoveel meer zin zagen krijgen bij de geboorte van hun eersteling.

Ook lazen we de oprechte trots op de gezichtjes van onze jongeren toen ze uitgeroepen werden tot meest verdienstelijkste spelers van het jaar. Heb je de blijdschap gemerkt van die minder-valide tennissers toen ze door toedoen van TCL en de provincie een aangepaste rolstoel aangeboden kregen waardoor ze het gevoel kregen dat ze er eindelijk echt bijhoorden ?

Iedere woensdag kan je op de club kinderen zien stralen omdat het hen eindelijk gelukt is een bal te kloppen zoals Danny hen dat al zo vaak heeft voorgedaan.

Hoeveel leden, gewone mensen, jong of oud, zien we ’s avonds (soms heel laat) tevreden en voldaan naar huis terugkeren omdat ze op TCL een gezellige avond onder vrienden hebben doorgebracht.

Of wist u dat onze opa’s iedere zomerdag op een ongoddelijk vroeg ochtendlijk uur een balletje komen kloppen om daarna op ons terras oeverloos te kunnen genieten van elkaars aanwezigheid bij een frisse pint of een tasje koffie.

Het is maar een greep uit allemaal eenvoudige dingen die onze vereniging een zin van bestaan geven, maar het zijn vooral deze momenten die we blijvend moeten koesteren en waarderen

Laat 2003 een jaar worden met veel van deze momenten.

Bedankt voor de volgehouden aandacht en luisterbereidheid.

Gerard Lenaerts

Secretaris TCL